Równe szanse dla kobiet i mężczyzn.

Z okazji Dnia Kobiet, a raczej z okazji Międzynarodowego Dnia Praw Kobiet, chciałabym podzielić się z Wami lekcją, którą przeprowadziłam ponad miesiąc temu. Dyskusja, która rozgorzała wtedy w klasie cały czas jest we mnie. Ciekawe to doświadczenie i nowy powód do refleksji nad otaczającym nas światem wartości, przeżyć i praw. Dlatego jeśli chcecie przekonać się co myślą Wasi uczniowie przeprowadźcie taką lekcję.

Poglądy uczniów – pełnoletnich młodych mężczyzn, zaskoczyły mnie. Oczywiście nie wszystkich, ale wystarczyły te trzy osoby, by rozwinęła się dyskusja. Wychowywana byłam w domu, gdzie tata nigdy nie robił różnicy między sobą, a mamą, siostrą czy mną. Od ponad dwudziestu lat żyję w związku opartym na równości i tak samo traktujemy naszą córkę. Straciłam czujność na niesprawiedliwe stereotypy, wiedząc, że gdzieś tam są, ale chyba nie dookoła mnie. I tu nagle młodzi ludzie, mówiący często o równości i występujący pod jej sztandarami, równości nie rozumieją.

Wszystko zaczęło się od tego, że na blogu modewort.pl znalazłam tekst „Die gleichen Chancen füt Frauen und Männer.“   Autor przygotował dwadzieścia stereotypów na temat równouprawnienia wygłaszanych w Polsce czy Niemczech, czyli w krajach znajdujących się w podobnym kręgu  kulturowym. Wdzięczna autorowi za tę inspirację i  zgodnie z założeniem bloga postanowiłam wykorzystać materiał na lekcji.


Pomysł zmodyfikowałam i pracowaliśmy według następującego planu:

  1. Wszystkie zamieszczone na blogu modewort.pl zdania napisałam sobie i wytłuściłam słówka, które chciałam, żeby moi uczniowie zapamiętali, ale również po to, żeby łatwiej było im zrozumieć. Każde z 20 zdań wydrukowałam na oddzielnej kartce i rozdałam uczniom. Zadaniem ich było przeczytać, przetłumaczyć wytłuszczone słówko i opowiedzieć innym w klasie, co ono oznacza. Wytłuszczone słowo zapisywaliśmy na tablicy.
  2. Jak już wszystkie zdania zostały odczytane, to wprowadziłam formy wyrażania swojego zdania, w stylu: moim zdaniem, uważam, że …, zgadzam się, że …, nie zgadzam się z …, itp. Uczniowie mieli wtedy wyrazić swoje zdanie, na temat tego, które dostali na początku.
  3. Następnie każdy otrzymał kartkę z wszystkimi 20 zdaniami. Uczniowie mieli postawić “ + „ przy zdaniach, z którymi się zgadzają, “ – „ przy tych, z którymi się nie zgadzają.
  4. Podzieliłam uczniów na trójki, ewentualnie pary, ale tak, by były mieszane. Tym razem podkreślali tylko te zdania, w których ich opinie się różniły i mieli na ten temat podyskutować.
  5. Na forum podsumowywaliśmy te różnice. No tak… i wtedy rozgorzała największa dyskusja.

Temat jest moim zdaniem ważny i międzynarodowy dlatego warto wykorzystać go nie tylko na lekcji języka niemieckiego.  Poprosiłam moje koleżanki, żeby przetłumaczyły dla Was zagadnienia na różne języki, Magdę – na angielski, Kasię – na rosyjski i Karolinę – na hiszpański. Podaję też wersję polską, żeby móc podyskutować na języku polskim, albo godzinie wychowawczej.

Wszystkie materiały podaję również w programie Word, żeby możliwa była modyfikacja i dostosowanie do własnych potrzeb.

Równe szanse dla kobiet i mężczyzn różne języki – materiał do druku

Pozdrawiamy już prawie wiosennie

Frau Buda i koleżanki

Przynieś ze sobą opowiadanie

O nauczaniu wyprzedzającym wiemy sporo. Widzimy zalety takiej edukacji, jednak nie zawsze z niej korzystamy. Chyba dlatego, że nie do końca w nią wierzymy. Ale cóż tam, wszystko przed nami.

Dzisiaj mam dla Was propozycję zadania wyprzedzającego.

Uczniowie otrzymują tekst, lub teksty, które chcemy omówić na następnej lekcji. Zadaniem ich jest przeczytać go w domu i przygotować się tak, by móc opowiedzieć go swoim kolegom i koleżankom. Jednak ważne jest, by do swojej prezentacji przygotować, przynieść rzeczy, które są związane z tekstem lub w nim występują. Np. filiżanka, gazeta, skarpeta, buty … itp. Może być to również cytat z tekstu napisany na kartce. Dany uczeń opowiada innym o czym jest tekst i wspiera się przy tym przyniesionymi przez siebie rzeczami.

Co daje nam taka forma?

Osoba, która opowiada na dany temat, dzięki temu, że w trakcie wykorzystuje przedmioty i dosłownie zajmuje nimi swoje ręce, czuje się pewniej w sytuacji ekspozycji społecznej. Porządkuje to też jej wypowiedź, pozwala na kontrolowanie, czy wszystko już zostało powiedziane. Dzięki tym przedmiotom odbiorcy lepiej rozumieją o co chodzi, lepiej też zapamiętują treść.

Samo przygotowanie się do takiej prezentacji wymaga zastanowienia się, wybrania to co istotne. Dzięki takiej pracy wstępnej, nie trzeba specjalnie powtarzać treści. Zbierając bibeloty robimy to bezwiednie.

Forma ta nadaje się nie tylko na lekcje języka obcego, ale również na język polski, biologię, historię … ach chyba na każdy przedmiot.

Pozdrawiam niby lutowo ale ciepło.

Frau Buda

Wyszukaj, Wytnij, Wklej – Oto ja.

Prawie każdy nauczyciel języka obcego daje swoim uczniom zadanie, by napisali jacy są. Wybrali odpowiednie przymiotniki, napisali co umieją robić lub co lubią.

Zróbmy takie zadanie trochę w inny sposób wykorzystując jeszcze umiejętność czytania, wynajdywania potrzebnych informacji, ale i dopasowywanie się do tematu.

Zadanie jest dość proste. Na środku kartki rysujemy siebie, lub piszemy swoje imię. Z gazet wycinamy wyrazy, które nas określają. Możemy również na początku zadać pytania, na które trzeba znaleźć odpowiedzi, czyli w niektórych przypadkach musimy zadbać o odmianę.

Na końcu, każdy prezentuje swoją pracę i opowiada o sobie całymi zdaniami.

Oto prace moich licealistów, które wykonali na zajęciach pod koniec semestru, czyli na tak zwanych „luźniejszych” lekcje.

Zadanie to nadaje się oczywiście również na godzinę wychowawczą. Jest to dość oryginalny sposób na przedstawienie siebie, lepsze poznanie lub opowiedzenie o sobie.

Jeszcze jedną zaletą tego zadania jest prawie minimalny wkład do przygotowania przez nauczyciela. Wystarczy tylko przynieść gazety, lub poprosić o nie swoich podopiecznych, resztę zrobią uczniowie.

Pozdrawiam styczniowo

Frau Buda

Muminki na lekcji języków obcych

Moja niesłabnąca miłość do Muminków i teatrzyku Kamishibai poprowadziła mnie do przygotowania zajęć podczas których wykorzystałam jedno i drugie. Teatrzyk jest idealną formą, do nauki języka obcego, dzięki niemu uczniowie uczą się rozumienia ze słuchu, rozwijają sprawność pisania i mówienia, lepiej się koncentrują i zapamiętują oraz mają motywację do pracy. Ma chyba same zalety.

Ta propozycja lekcji z Muminkami jest skierowana raczej do starszych uczniów, jednak i z młodszymi możemy ją zrealizować dostosowując do ich potrzeb .

Żeby opowiedzieć „Choinkę” Tove Jansson, podzieliłam ją  na dziesięć części i skróciłam tekst, zachowując jednak ważne dla opowiadania cytaty. Wytłuściłam je, by podczas opowiadania wyraźnie je zaznaczyć.


Zajęcia wyglądają tak:

  1. Opowiadam historię, wspierając się skróconą przez siebie wersją. Pamiętam o wytłuszczonych cytatach!

 

2. Uczniowie piszą na oddzielnych kartkach osoby występujące w opowiadaniu. Wybieram z nich: Muminka, Mamusię Muminka, Tatusia Muminka, Gapsę, Paszczaka, Ciotkę Paszczaka i leśne stworzonko – czyli praktycznie wszystkich.

3. Rozdaję ilustracje. Zadaniem uczniów jest uporządkowanie ich w odpowiedniej kolejności i nazwanie osób na nich występujących.

4. Każdy uczeń dostaje po jednym lub po dwa cytaty z opowiadania i musi przyporządkować do odpowiedniej osoby. Zadanie to mogą zrobić również w grupie. Oczywiście wszystko wspólnie sprawdzamy i w miarę nieścisłości poprawiamy.

5. Możemy wybrać 10 cytatów i przy pomocy aplikacji https://www.mentimeter.com zagłosować, kto jest autorem danej wypowiedzi. Dzięki tej samej aplikacji możemy zebrać również wyrazy opisujące bohaterów.

6. Podzielmy klasę na grupy. Każda grupa przygotuje do ilustracji z opowiadania własny tekst i go w teatrzyku Kamishibai zaprezentuje.

Skrócona wersja, napisana przeze mnie, do pobrania w PDF:  Choinka Mumików tekst

Cytaty do pobrania w PDF: Choinka Muminków cytaty

Wersja po niemiecku, znaleziona na stronie: https://www.zeit.de/2008/48/KI-Mumin-Tannenbaum

Cytaty po niemiecku do pobrania w PDF: Der Tannenbaum

Trochę tego się uzbierało, ale warto.

Pozdrawiam Muminkowo

Frau Buda

Kalendarz adwentowy po raz V

Połowa listopada już za nami. Powoli zaczynamy myśleć o lekcjach świątecznych. Co roku piszę dla was moje propozycje na kalendarze adwentowe.

Pierwszy był bardziej dla nauczycieli wychowawców  – https://fraubuda.wordpress.com/2016/11/10/piornikowy-kalendarz-adwentowy/

Drugi dla nauczycieli języków obcych  –

https://fraubuda.wordpress.com/2016/11/10/piornikowy-kalendarz-adwentowy/

Trzeci dla przyjaciół i bliskich, chociaż nie zabrakło elementu językowego –

https://fraubuda.wordpress.com/2017/11/25/zadaniowy-kalendarz-adwentowy/

Czwarty w formie leporello, czyli książeczki harmonijki. https://fraubuda.wordpress.com/2018/11/30/kalendarz-adwentowy-po-raz-iv/

Tym razem chciałabym, by to uczniowie sami wybrali sobie słownictwo związane ze świętami, bądź z zimą. Każdego dnia niech znajdą sobie wyraz, którego chcą się nauczyć i go zilustrują. To wersja dla młodszych. Starszym uczniom polećmy użycie tego wyrazu w zdaniu.

Przygotowałam szablony, które wystarczy wydrukować i pociąć i spiąć zapinką, która tak naprawdę stała się główną sprawczynią tego pomysłu. Kupiłam je w hipermarkecie za niewielkie pieniądze i nie wiedziałam jeszcze do czego je użyje, ale wiedziałam, że z pewnością znajdzie ona swoje zastosowanie. I tak też się stało.

 

Jak będziemy sprawdzać nabyte słownictwo, to nasi podopiecznie nie mają co narzekać, że słówka im się nie podobają, że za trudne, że nie przydatne. Przecież sami sobie takie wybrali, a zdania sami ułożyli.

 

Systematyczne uczenie się jest trudne dla każdego. Takie wyzwanie na 24 dni jest dobre nie tylko na czas adwentu. Dlatego szablony są uniwersalne, i takie zadanie możemy zrealizować zupełnie z innej okazji lub nawet bez.

A tak wyglądają karty do wydruku.

 

karty do pobrania w PDF

Karty do kalendarza adwentowego

Pozdrawiam jeszcze jesiennie

Frau Buda