Przynieś ze sobą opowiadanie

O nauczaniu wyprzedzającym wiemy sporo. Widzimy zalety takiej edukacji, jednak nie zawsze z niej korzystamy. Chyba dlatego, że nie do końca w nią wierzymy. Ale cóż tam, wszystko przed nami.

Dzisiaj mam dla Was propozycję zadania wyprzedzającego.

Uczniowie otrzymują tekst, lub teksty, które chcemy omówić na następnej lekcji. Zadaniem ich jest przeczytać go w domu i przygotować się tak, by móc opowiedzieć go swoim kolegom i koleżankom. Jednak ważne jest, by do swojej prezentacji przygotować, przynieść rzeczy, które są związane z tekstem lub w nim występują. Np. filiżanka, gazeta, skarpeta, buty … itp. Może być to również cytat z tekstu napisany na kartce. Dany uczeń opowiada innym o czym jest tekst i wspiera się przy tym przyniesionymi przez siebie rzeczami.

Co daje nam taka forma?

Osoba, która opowiada na dany temat, dzięki temu, że w trakcie wykorzystuje przedmioty i dosłownie zajmuje nimi swoje ręce, czuje się pewniej w sytuacji ekspozycji społecznej. Porządkuje to też jej wypowiedź, pozwala na kontrolowanie, czy wszystko już zostało powiedziane. Dzięki tym przedmiotom odbiorcy lepiej rozumieją o co chodzi, lepiej też zapamiętują treść.

Samo przygotowanie się do takiej prezentacji wymaga zastanowienia się, wybrania to co istotne. Dzięki takiej pracy wstępnej, nie trzeba specjalnie powtarzać treści. Zbierając bibeloty robimy to bezwiednie.

Forma ta nadaje się nie tylko na lekcje języka obcego, ale również na język polski, biologię, historię … ach chyba na każdy przedmiot.

Pozdrawiam niby lutowo ale ciepło.

Frau Buda

Zacznijmy od … zabawy na rozgrzewkę. Część III

2 września niektórzy z nas spotkają zupełnie nowych uczniów. Dla nich, ich rówieśnicy też mogą być nieznajomymi. W ramach cyklu „Zacznijmy od …” przygotowałam krótkie zabawy na rozgrzewkę, które pomogą przede wszystkim w poznaniu imion.

Każdy uczeń dostaje od nas kartkę w kratkę. W określonym czasie musi poznać jak najwięcej imion osób poprzez bezpośredni kontakt. Uczniowie zapisują imiona na kartce w formie krzyżówki. Gdy wyznaczona na zadanie czas dobiegnie końca każdy prezentuje swoją krzyżówkę, a odczytując imiona w niej zawarte wskazuje na osobę o tym imieniu.

 


Każdy uczeń otrzymuje pięć karteczek. Na każdej z nich zapisuje swoje imię i wrzuca do pudełka. Po ich wymieszaniu, każdy losuje po pięć karteczek i przekazuje je tym osobom, które jego zdaniem, noszą te imiona. Jeżeli ktoś otrzyma karteczkę z własnym imieniem, zachowuje ją dla siebie. Jeżeli przypisano mu cudze imię, nie daje tego po sobie poznać i karteczkę podaje następnej osobie, która jego zdaniem może nosić to imię. Kartki znajdują się w obiegu tak długo, aż każdy uczestnik zabawy będzie miał z powrotem pięć karteczek ze swoim imieniem.

Na końcu, każdy wrzuca do pudełka tylko jedną ze swoich kartek. Mieszamy je, tym razem do wylosowanego imienia uczestnik przygotowuje identyfikator.


Wszyscy siedzimy w kole. Jedna osoba stoi w środku. Jeżeli osoba stojąca w środku wskaże na kogoś siedzącego i powie ZIP, to musi ona powiedzieć imię osoby po prawej stronie. Jeżeli Powie ZAP, to po lewej. Jeżeli dobrze powie imię swojego sąsiada, to zostaje na swoim miejscu. Jeżeli się pomyli, ustępuje miejsca osobie będącej w środku. W przypadku, gdy osoba stojąca powie ZIP-ZAP, wszyscy zmieniają swoje miejsce.


Jakby ktoś chciałby przypomnieć sobie część 1 i 2, to zapraszam tu …

https://fraubuda.wordpress.com/2018/11/03/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-i/

https://fraubuda.wordpress.com/2019/03/09/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-ii/

Zabawy pochodzą ze szkoleń, na które z chęcią uczęszczałam, jak również z książek „Spiele – Reader” i „W tej zabawie jest metoda”.

Pozdrawiam jeszcze wakacyjnie

Frau Buda

 

Jak się dzisiaj masz?

Dzisiejsza propozycja, to krótkie zadanie, które rozrusza nasz mózg i pozwoli wprowadzić wesołą atmosferę. Przygotowałam je na lekcje języka obcego, ale można wykorzystać je na innych zajęciach.


Wydrukujmy, lub zróbmy sobie 5 kartek z pytaniami. Na które odpowiadamy po kolei, tzn., najpierw pokazujemy, lub czytamy zdanie pierwsze. Jak uczniowie napiszą odpowiedź, to dopiero wtedy pokazujemy pytanie drugie, które ma być rozwinięciem pierwszego zdania, itd.

karta do druku Jak się dzisiaj masz?

Na koniec każdy czyta swoje odpowiedzi. Czyli tylko jedno ostatnie zdanie.

Mi wyszło tak 🙂

  • Czuję się dzisiaj szaro.
  • Czuję się dzisiaj jak szara foka.
  • Czuję się dzisiaj jak szara foka na piłce.
  • Czuję się dzisiaj jak szara foka na piłce, która zabawia ludzi.
  • Czuję się dzisiaj jak szara foka na piłce, która zabawia ludzi a chce schudnąć.

Pozdrawiam wesoło

Frau Buda

Zacznijmy od … – zabawy na rozgrzewkę. Część II

W listopadzie pisałam o  pewnej grupie ćwiczeń lub może lepiej nazwać zabaw na tak zwaną rozgrzewkę. Zapowiedziałam, że to nie będzie koniec. Tak jak napisałam, tak robię. Dzielę się z Wami następnymi 3 zabawami, które zostały sprawdzone i pozytywnie ocenione.

Ja używam je przede wszystkim na zajęciach z języka obcego, ale nadają się one na inne przedmioty lub na godzinę wychowawczą. Napiszcie proszę w komentarzach, jakie macie pomysły na wykorzystanie tych zabaw. Na jakich lekcjach? Z jakimi Uczniami?


Prawda czy fałsz?

Każdy z uczestników podaje dwie rzeczy lub czynności, które lubi i jedną, którą nie lubi. Oczywiście nie zdradza, która wypowiedź jest fałszywa. Np. Lubię – filmy science fiction, piłkę nożną, psy. Uczestnicy mają zgadnąć co jest prawdą, a co nie.  Jeżeli chodzi o mnie, to – piłka nożna jest informacją fałszywą 🙂

Oprócz czynności i rzeczy, możemy dodać inne kategorie jak: to co potrafię– nurkować, jeździć na łyżwach, jeździć na rowerze, lub to co mam– dom, samochód, kredyt. – a tu już zgadujcie sami 🙂

Po nitce do kłębka

Siedzimy w kole, mówimy jedną rzecz o sobie, np. co wczoraj robiliśmy. Odwijamy włóczkę, trzymamy nić rzucamy do innej osoby, cały czas trzymając swój koniec. Druga osoba robi dokładnie to samo i tak dalej, aż wszyscy uczestnicy, będą mieli włóczkę w ręce. Wtedy kłębek wędruje po nitce do początku. Ten, kto rzuca mówi, jaką czynność wykonywała osoba do której prowadzi włóczka.

W wersji trudniejszej, jak sieć będzie rozwinięta – czyli przed „drogą powrotną”, przekażmy swoją włóczkę, którą trzymamy w ręce, osobie po prawej stronie. Spokojnie, nie poplącze się.

Uścisk dłoni

Zadanie to jest bardzo krótkie i znalazło się w pakiecie „na rozgrzewkę” mimo, że tak naprawdę jest zadaniem dzielącym klasę na grupy. Jednak sposób w jaki to robimy, pasuje mi do powitań. Więc potraktujmy je jako szybki podział na początku lekcji.

Przygotowujemy karteczki z numerkami. Jeżeli chcemy mieć 4 grupy po 5 osób, to robimy 4 karteczki z cyfrą 1, 4 z cyfrą 2 itp … Każdy dostaje jedną karteczkę, ale nie może nikomu pokazać co jest na niej napisane. Uczniowie chodzą po klasie i witają się, przez potrząśnięcie ręki. Jednak potrząsają nią tyle razy, ile wynosi cyfra na karteczce. Nic nie mówiąc tworzą grupy.

Możemy przygotować takie kartki również na pary.


Jakby ktoś chciałby przypomnieć sobie część 1, to zapraszam tu …

https://fraubuda.wordpress.com/2018/11/03/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-i/

Pozdrawiam marcowo

Frau Buda

Moda na … myślenie wizualne

Z myśleniem wizualnym spotkałam się po raz pierwszy dokładnie 14. maja 2016. #KlaudiaTolman zaraziła mnie i moją przyjaciółkę miłością do prostego rysowania, do robienia notatek przy pomocy obrazków, prowadzenia lekcji wizualnie. Ryślenie  – bo tak nazywała to Klaudia odmieniło moje życie. Od tego czasu, tak jak ona staram się podzielić z innymi zaletami myślenia wizualnego. A jest ich sporo. Jako nauczyciel zauważam, że notatki moich uczniów są czytelniejsze. Materiał łatwiejszy do przyswojenia. Jeżeli nauczymy naszych uczniów robić notatki przy pomocy rysunków, będą mieli ułatwioną naukę. Myślenie wizualne uczy organizacji i planowania.

O tych i innych zaletach pisałam razem z Izą na blogu kreatywnej pedagogiki, gdzie robiłyśmy filmiki z podstawowymi elementami myślenia.

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/06/05/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-v/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/06/14/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-vi-emocje/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/07/27/myslenie-wizualne-i-niezwyczajne-notatki/

A teraz na spotkaniach z nauczycielami rozwinęłam ten „pakiecik” i stworzyłam minimum tych elementów, które sprawią, że będziecie mistrzami myślenia wizualnego. Którym chętnie się z wami podzielę. Oczywiście należy poćwiczyć.Jednak gdy dojdziecie do wprawy, zawojujecie świat. Miłego rysowania!



Karty do wydruku:

myślenie wizualne chmurki

myślenie wizualne ikonki

myślenie wizualne ludziki

myślenie wizualne ramki

myślenie wizualne strzałki

myślenie wizualne znaczniki

Pozdrawiam lutowo.

Frau Buda