Stworki, potworki … nie tylko na lekcji języka obcego

Każdy nauczyciel języka obcego w szkole podstawowej przerabia temat części ciała. Najpierw w nauczaniu wczesnoszkolnym, potem rozszerzając temat w klasach starszych. Żeby powtórzyć właśnie to słownictwo, poćwiczyć mówienie, a jak kto chce, to i pisanie. Sięgnijmy po bardzo prostą i tanią pomoc dydaktyczną. – Drewnianą kostkę.

Na kostce rysujemy części ciała:Oko, usta, rękę, nogę, ucho, zęba.

 

Przygotowujemy tyle kostek ile mamy dzieci w klasie.

Każde z dzieci rzuca po 13 razy. Za każdym razem jak wyrzuci jakąś część ciała, to ją rysuje. I tak może być stworek, co ma siedem ust, trzy zęby ale jedno oko. I tak dalej. Dzieci mogą opisywać swoje stworki ćwicząc przy tym l. poj. i l. mn. rzeczowników.

Koszt takiej pomocy dla całej klasy jest wyjątkowo nieduży, gdyż przy klasie ok 20 osób wynosi ok 3 zł!!!

Kostki postanowiłam wypróbować nie tylko na lekcji języka obcego, dlatego poprosiłam koleżankę, o przetestowanie ich w klasie II SP. Oddając mi kostki napisała tak:

„…Wyszła ciekawa lekcja z kostkami. Dzieciaki bardzo zaangażowane i zadowolone. One uwielbiają potworki😉😂 Rozmawialiśmy, o tym, ze każdy ma jakieś lęki, czegoś się boi. Warto oswajać i pokonywać lęki. Dzieci rysowały potworki rzucając 13 razy (megaradość!) Nadawały im imiona. Opisywały używając liczebników zbiorowych. Trudne było, ale dawały radę! Dwoje oczu, troje uszu itp. Mówiły jakie potworki maja moce. Wnioski: tak jak polubiliśmy wasze potworki, możemy oswajać lęki.”

Pozdrawiam jesiennie

Frau Buda

 

Reklamy

Pudełko z cytatem

Moja słabość do pudełek jest już chyba znana. To małe pudełko jest dla mnie niekończącą się inspiracją i idealnym narzędziem do nauki (nie chodzi tu o naukę rozpalania ogniska).

Niedawno przygotowywałam razem z innymi nauczycielkami pudełka do nauki
języka obcego. A co ukryłyśmy w ich wnętrzu? Cytaty, zdania, które pocięłyśmy. Zadaniem było ułożenie ich poprawnie. Ale skąd układający ma wiedzieć, co to za zdanie? Podpowiedzią jest obrazek naklejony na pudełku. Zadanie okazało się dość trudne i wymagające, co bardzo przypadło nam do gustu. Nadaje się na lekcje języka obcego w liceum.

Każdy uczeń przygotowuje tylko jedno pudełko, później następuje wymiana i odczytywanie zdań.

Miejmy takie pudełka w szkolnej szufladzie. Mogą się okazać dobrym wprowadzeniem do lekcji, przerywnikiem lub po prostu ciekawym materiałem dydaktycznym.

Pudełka od zapałek z innym wnętrzem, czyli jak znalazły swoje drugie życie w szkole:

https://fraubuda.wordpress.com/2018/08/31/na-powitanie-na-pozegnanie/

https://fraubuda.wordpress.com/2017/11/25/zadaniowy-kalendarz-adwentowy/

https://fraubuda.wordpress.com/2016/05/17/dzien-dziecka/

https://fraubuda.wordpress.com/2017/02/07/przyjazn-to-cos-czego-nam-potrzeba/

https://fraubuda.wordpress.com/2016/02/24/przyimki/

Pozdrawiam wrześniowo

Frau Buda

Zacznijmy od … zabawy na rozgrzewkę. Część III

2 września niektórzy z nas spotkają zupełnie nowych uczniów. Dla nich, ich rówieśnicy też mogą być nieznajomymi. W ramach cyklu „Zacznijmy od …” przygotowałam krótkie zabawy na rozgrzewkę, które pomogą przede wszystkim w poznaniu imion.

Każdy uczeń dostaje od nas kartkę w kratkę. W określonym czasie musi poznać jak najwięcej imion osób poprzez bezpośredni kontakt. Uczniowie zapisują imiona na kartce w formie krzyżówki. Gdy wyznaczona na zadanie czas dobiegnie końca każdy prezentuje swoją krzyżówkę, a odczytując imiona w niej zawarte wskazuje na osobę o tym imieniu.

 


Każdy uczeń otrzymuje pięć karteczek. Na każdej z nich zapisuje swoje imię i wrzuca do pudełka. Po ich wymieszaniu, każdy losuje po pięć karteczek i przekazuje je tym osobom, które jego zdaniem, noszą te imiona. Jeżeli ktoś otrzyma karteczkę z własnym imieniem, zachowuje ją dla siebie. Jeżeli przypisano mu cudze imię, nie daje tego po sobie poznać i karteczkę podaje następnej osobie, która jego zdaniem może nosić to imię. Kartki znajdują się w obiegu tak długo, aż każdy uczestnik zabawy będzie miał z powrotem pięć karteczek ze swoim imieniem.

Na końcu, każdy wrzuca do pudełka tylko jedną ze swoich kartek. Mieszamy je, tym razem do wylosowanego imienia uczestnik przygotowuje identyfikator.


Wszyscy siedzimy w kole. Jedna osoba stoi w środku. Jeżeli osoba stojąca w środku wskaże na kogoś siedzącego i powie ZIP, to musi ona powiedzieć imię osoby po prawej stronie. Jeżeli Powie ZAP, to po lewej. Jeżeli dobrze powie imię swojego sąsiada, to zostaje na swoim miejscu. Jeżeli się pomyli, ustępuje miejsca osobie będącej w środku. W przypadku, gdy osoba stojąca powie ZIP-ZAP, wszyscy zmieniają swoje miejsce.


Jakby ktoś chciałby przypomnieć sobie część 1 i 2, to zapraszam tu …

https://fraubuda.wordpress.com/2018/11/03/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-i/

https://fraubuda.wordpress.com/2019/03/09/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-ii/

Zabawy pochodzą ze szkoleń, na które z chęcią uczęszczałam, jak również z książek „Spiele – Reader” i „W tej zabawie jest metoda”.

Pozdrawiam jeszcze wakacyjnie

Frau Buda

 

… na koniec roku szkolnego po raz III

Kolejny koniec roku szkolnego przed nami. Więc i kolejny pomysł na prezencik dla naszych podopiecznych. To u mnie już taka tradycja. I tradycyjnie prezencik ów ma być niedrogi, wymagający własnego nakładu pracy, jednakże nie dużego. Taki od siebie. Bardzo starałam się, żeby tym razem nie były to pudełka od zapałek. Może w następnym roku? A co na zakończenie?

Bransoletki przyjaźni.

Potrzeba nam:

przynajmniej 3 kolorów sznurka

nożyczki

kartka sztywniejszego papieru

pisak

czas wykonania:

plecenie – 2 odcinki serialu na Netfixe

pakowanie – koncert Petera Gabriela – Secret World Live 1994

Wykonanie:

Ucinamy po 30 cm kawałku z każdego sznurka. Wiążemy z jednej strony, przypinamy sobie do poduszki, spodni, czy co tam mamy pod ręką i po prostu zaplatamy jak warkoczyk. (Pamiętajmy, by jednym okiem śledzić serial!) Na końcu znowu wiążemy sznurek i nożyczkami przycinamy ładnie końce. Bransoletka gotowa. Teraz jak każdy prezent ładnie pakujemy, czyli:

Tniemy sobie kartki na format ok A6, po bokach robimy 1,5 cm nacięcia, przeciągamy naszą bransoletkę, piszemy imię obdarowywanej osoby, naklejamy coś do ozdoby i gotowe!

Biorąc pod uwagę ile mamy do końca roku szkolnego. Spokojnie ze wszystkim zdążymy.

A co było w poprzednich latach?

Dla przypomnienia, żebyście nie musieli długo szukać.

https://fraubuda.wordpress.com/2017/06/13/na-koniec-roku-szkolnego/

https://fraubuda.wordpress.com/2016/06/12/koniec-roku-szkolnego/

Miłego czerwca!

Frau Buda

Co skrywa twoje imię?

Ostatnio mam potrzebę wyszukiwania zadań krótkich, wymagających niewielkiego nakładu pracy, a jednak zmuszających mózg do wysiłku  . Coś w stylu krótkiej gimnastyki intelektualnej, która może być dobrym początkiem lekcji, idealnym przerywnikiem lub lekkim zakończeniem.

Dzisiejsza propozycja nadaje się dla nauczycieli języków obcych (a jakże), nauczycieli języka ojczystego ale i dla wychowawców.


Co skrywa twoje imię? I to dosłownie.

Każdy pisze na kartce swoje imię, a my zadajemy pytania? Uczniowie odpowiadają i zapisują od razu swoje odpowiedzi. I tak np.

W którym imieniu jest przyimek? IZA

W którym imieniu jest czasownik w trybie rozkazującym? MAGDA

Które imię zawiera dwa czasowniki? MAGDA

Które imię zawiera zaprzeczenie? AGNIESZKA

Które imię zawiera zaimek osobowy? MARTYNA

Które imię zawiera rzeczownik? SŁAWEK

itp.

Trochę sporo gramatyki, ale co tam. Warto i gramatykę czasem powtórzyć. Szczególnie na języku obcym, gdyż nasi uczniowie często zapominają jak jest rzeczownik, czasownik, zaimek, przymiotnik itp. w innym języku. A przydaje się to na przykład podczas konkursów.

Pozdrawiam majowo

Frau Buda