Muminki na lekcji języków obcych

Moja niesłabnąca miłość do Muminków i teatrzyku Kamishibai poprowadziła mnie do przygotowania zajęć podczas których wykorzystałam jedno i drugie. Teatrzyk jest idealną formą, do nauki języka obcego, dzięki niemu uczniowie uczą się rozumienia ze słuchu, rozwijają sprawność pisania i mówienia, lepiej się koncentrują i zapamiętują oraz mają motywację do pracy. Ma chyba same zalety.

Ta propozycja lekcji z Muminkami jest skierowana raczej do starszych uczniów, jednak i z młodszymi możemy ją zrealizować dostosowując do ich potrzeb .

Żeby opowiedzieć „Choinkę” Tove Jansson, podzieliłam ją  na dziesięć części i skróciłam tekst, zachowując jednak ważne dla opowiadania cytaty. Wytłuściłam je, by podczas opowiadania wyraźnie je zaznaczyć.


Zajęcia wyglądają tak:

  1. Opowiadam historię, wspierając się skróconą przez siebie wersją. Pamiętam o wytłuszczonych cytatach!

 

2. Uczniowie piszą na oddzielnych kartkach osoby występujące w opowiadaniu. Wybieram z nich: Muminka, Mamusię Muminka, Tatusia Muminka, Gapsę, Paszczaka, Ciotkę Paszczaka i leśne stworzonko – czyli praktycznie wszystkich.

3. Rozdaję ilustracje. Zadaniem uczniów jest uporządkowanie ich w odpowiedniej kolejności i nazwanie osób na nich występujących.

4. Każdy uczeń dostaje po jednym lub po dwa cytaty z opowiadania i musi przyporządkować do odpowiedniej osoby. Zadanie to mogą zrobić również w grupie. Oczywiście wszystko wspólnie sprawdzamy i w miarę nieścisłości poprawiamy.

5. Możemy wybrać 10 cytatów i przy pomocy aplikacji https://www.mentimeter.com zagłosować, kto jest autorem danej wypowiedzi. Dzięki tej samej aplikacji możemy zebrać również wyrazy opisujące bohaterów.

6. Podzielmy klasę na grupy. Każda grupa przygotuje do ilustracji z opowiadania własny tekst i go w teatrzyku Kamishibai zaprezentuje.

Skrócona wersja, napisana przeze mnie, do pobrania w PDF:  Choinka Mumików tekst

Cytaty do pobrania w PDF: Choinka Muminków cytaty

Wersja po niemiecku, znaleziona na stronie: https://www.zeit.de/2008/48/KI-Mumin-Tannenbaum

Cytaty po niemiecku do pobrania w PDF: Der Tannenbaum

Trochę tego się uzbierało, ale warto.

Pozdrawiam Muminkowo

Frau Buda

Kalendarz adwentowy po raz V

Połowa listopada już za nami. Powoli zaczynamy myśleć o lekcjach świątecznych. Co roku piszę dla was moje propozycje na kalendarze adwentowe.

Pierwszy był bardziej dla nauczycieli wychowawców  – https://fraubuda.wordpress.com/2016/11/10/piornikowy-kalendarz-adwentowy/

Drugi dla nauczycieli języków obcych  –

https://fraubuda.wordpress.com/2016/11/10/piornikowy-kalendarz-adwentowy/

Trzeci dla przyjaciół i bliskich, chociaż nie zabrakło elementu językowego –

https://fraubuda.wordpress.com/2017/11/25/zadaniowy-kalendarz-adwentowy/

Czwarty w formie leporello, czyli książeczki harmonijki. https://fraubuda.wordpress.com/2018/11/30/kalendarz-adwentowy-po-raz-iv/

Tym razem chciałabym, by to uczniowie sami wybrali sobie słownictwo związane ze świętami, bądź z zimą. Każdego dnia niech znajdą sobie wyraz, którego chcą się nauczyć i go zilustrują. To wersja dla młodszych. Starszym uczniom polećmy użycie tego wyrazu w zdaniu.

Przygotowałam szablony, które wystarczy wydrukować i pociąć i spiąć zapinką, która tak naprawdę stała się główną sprawczynią tego pomysłu. Kupiłam je w hipermarkecie za niewielkie pieniądze i nie wiedziałam jeszcze do czego je użyje, ale wiedziałam, że z pewnością znajdzie ona swoje zastosowanie. I tak też się stało.

 

Jak będziemy sprawdzać nabyte słownictwo, to nasi podopiecznie nie mają co narzekać, że słówka im się nie podobają, że za trudne, że nie przydatne. Przecież sami sobie takie wybrali, a zdania sami ułożyli.

 

Systematyczne uczenie się jest trudne dla każdego. Takie wyzwanie na 24 dni jest dobre nie tylko na czas adwentu. Dlatego szablony są uniwersalne, i takie zadanie możemy zrealizować zupełnie z innej okazji lub nawet bez.

A tak wyglądają karty do wydruku.

 

karty do pobrania w PDF

Karty do kalendarza adwentowego

Pozdrawiam jeszcze jesiennie

Frau Buda

Stworki, potworki … nie tylko na lekcji języka obcego

Każdy nauczyciel języka obcego w szkole podstawowej przerabia temat części ciała. Najpierw w nauczaniu wczesnoszkolnym, potem rozszerzając temat w klasach starszych. Żeby powtórzyć właśnie to słownictwo, poćwiczyć mówienie, a jak kto chce, to i pisanie. Sięgnijmy po bardzo prostą i tanią pomoc dydaktyczną. – Drewnianą kostkę.

Na kostce rysujemy części ciała:Oko, usta, rękę, nogę, ucho, zęba.

 

Przygotowujemy tyle kostek ile mamy dzieci w klasie.

Każde z dzieci rzuca po 13 razy. Za każdym razem jak wyrzuci jakąś część ciała, to ją rysuje. I tak może być stworek, co ma siedem ust, trzy zęby ale jedno oko. I tak dalej. Dzieci mogą opisywać swoje stworki ćwicząc przy tym l. poj. i l. mn. rzeczowników.

Koszt takiej pomocy dla całej klasy jest wyjątkowo nieduży, gdyż przy klasie ok 20 osób wynosi ok 3 zł!!!

Kostki postanowiłam wypróbować nie tylko na lekcji języka obcego, dlatego poprosiłam koleżankę, o przetestowanie ich w klasie II SP. Oddając mi kostki napisała tak:

„…Wyszła ciekawa lekcja z kostkami. Dzieciaki bardzo zaangażowane i zadowolone. One uwielbiają potworki😉😂 Rozmawialiśmy, o tym, ze każdy ma jakieś lęki, czegoś się boi. Warto oswajać i pokonywać lęki. Dzieci rysowały potworki rzucając 13 razy (megaradość!) Nadawały im imiona. Opisywały używając liczebników zbiorowych. Trudne było, ale dawały radę! Dwoje oczu, troje uszu itp. Mówiły jakie potworki maja moce. Wnioski: tak jak polubiliśmy wasze potworki, możemy oswajać lęki.”

Pozdrawiam jesiennie

Frau Buda

 

Pudełko z cytatem

Moja słabość do pudełek jest już chyba znana. To małe pudełko jest dla mnie niekończącą się inspiracją i idealnym narzędziem do nauki (nie chodzi tu o naukę rozpalania ogniska).

Niedawno przygotowywałam razem z innymi nauczycielkami pudełka do nauki
języka obcego. A co ukryłyśmy w ich wnętrzu? Cytaty, zdania, które pocięłyśmy. Zadaniem było ułożenie ich poprawnie. Ale skąd układający ma wiedzieć, co to za zdanie? Podpowiedzią jest obrazek naklejony na pudełku. Zadanie okazało się dość trudne i wymagające, co bardzo przypadło nam do gustu. Nadaje się na lekcje języka obcego w liceum.

Każdy uczeń przygotowuje tylko jedno pudełko, później następuje wymiana i odczytywanie zdań.

Miejmy takie pudełka w szkolnej szufladzie. Mogą się okazać dobrym wprowadzeniem do lekcji, przerywnikiem lub po prostu ciekawym materiałem dydaktycznym.

Pudełka od zapałek z innym wnętrzem, czyli jak znalazły swoje drugie życie w szkole:

https://fraubuda.wordpress.com/2018/08/31/na-powitanie-na-pozegnanie/

https://fraubuda.wordpress.com/2017/11/25/zadaniowy-kalendarz-adwentowy/

https://fraubuda.wordpress.com/2016/05/17/dzien-dziecka/

https://fraubuda.wordpress.com/2017/02/07/przyjazn-to-cos-czego-nam-potrzeba/

https://fraubuda.wordpress.com/2016/02/24/przyimki/

Pozdrawiam wrześniowo

Frau Buda

Zacznijmy od … zabawy na rozgrzewkę. Część III

2 września niektórzy z nas spotkają zupełnie nowych uczniów. Dla nich, ich rówieśnicy też mogą być nieznajomymi. W ramach cyklu „Zacznijmy od …” przygotowałam krótkie zabawy na rozgrzewkę, które pomogą przede wszystkim w poznaniu imion.

Każdy uczeń dostaje od nas kartkę w kratkę. W określonym czasie musi poznać jak najwięcej imion osób poprzez bezpośredni kontakt. Uczniowie zapisują imiona na kartce w formie krzyżówki. Gdy wyznaczona na zadanie czas dobiegnie końca każdy prezentuje swoją krzyżówkę, a odczytując imiona w niej zawarte wskazuje na osobę o tym imieniu.

 


Każdy uczeń otrzymuje pięć karteczek. Na każdej z nich zapisuje swoje imię i wrzuca do pudełka. Po ich wymieszaniu, każdy losuje po pięć karteczek i przekazuje je tym osobom, które jego zdaniem, noszą te imiona. Jeżeli ktoś otrzyma karteczkę z własnym imieniem, zachowuje ją dla siebie. Jeżeli przypisano mu cudze imię, nie daje tego po sobie poznać i karteczkę podaje następnej osobie, która jego zdaniem może nosić to imię. Kartki znajdują się w obiegu tak długo, aż każdy uczestnik zabawy będzie miał z powrotem pięć karteczek ze swoim imieniem.

Na końcu, każdy wrzuca do pudełka tylko jedną ze swoich kartek. Mieszamy je, tym razem do wylosowanego imienia uczestnik przygotowuje identyfikator.


Wszyscy siedzimy w kole. Jedna osoba stoi w środku. Jeżeli osoba stojąca w środku wskaże na kogoś siedzącego i powie ZIP, to musi ona powiedzieć imię osoby po prawej stronie. Jeżeli Powie ZAP, to po lewej. Jeżeli dobrze powie imię swojego sąsiada, to zostaje na swoim miejscu. Jeżeli się pomyli, ustępuje miejsca osobie będącej w środku. W przypadku, gdy osoba stojąca powie ZIP-ZAP, wszyscy zmieniają swoje miejsce.


Jakby ktoś chciałby przypomnieć sobie część 1 i 2, to zapraszam tu …

https://fraubuda.wordpress.com/2018/11/03/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-i/

https://fraubuda.wordpress.com/2019/03/09/zacznijmy-od-zabawy-na-rozgrzewke-czesc-ii/

Zabawy pochodzą ze szkoleń, na które z chęcią uczęszczałam, jak również z książek „Spiele – Reader” i „W tej zabawie jest metoda”.

Pozdrawiam jeszcze wakacyjnie

Frau Buda